یک بام و دو هوا در بازگشایی مکان‌های دینی مسلمانان و غیرمسلمانان

«حدود ۱۰ روزی است که کلیسا باز شده، اما من یکی دو روز است که از این موضوع باخبر شده‌ام.» این گفته «واهیک»، یکی از ارامنه ساکن ایران، است. از ابتدای انتشار خبر شیوع ویروس کرونا در اسفند و تعطیلی همه گردهمایی‌ها و تجمعات، اماکن مذهبی ارامنه هم مانند مساجد و تکایای مسلمان تعطیل شدند.

واهیک می‌گوید: «با وجود این که مراکز دینی مسلمانان از اواخر اردیبهشت بازگشایی شدند و مردم این فرصت را پیدا کردند [که] با رعایت پروتکل‌های بهداشتی، عبادت‌های دینی خود را انجام دهند، کلیساهای ما مسیحیان تا نیمه شهریور تعطیل بودند و اجازه بازگشایی نداشتیم.»

بچه‌های تهران؛ کودکان یهودی که به ایران‌ پناه آوردند

فیلم «بچه‌های تهران» داستان آوارگان یهودی عمدتا لهستانی است که در جریان جنگ جهانی دوم از شوروی به ایران انتقال یافتند و در تهران ساکن شدند. این فیلم بر اساس کتابی به نام «بچه‌های تهران» نوشته «میخال دِکِل» ساخته شده است و ماجرای پدر نویسنده را که یکی از «بچه‌های تهران» بود توضیح می‌دهد.

یک روحانی مندایی: «از ایرانی بودن فقط شناسنامه‌اش را داریم»

سال ۱۳۹۴ و در پی ملاقات جمعی از منداییان ایران با «علی یونسی»، دستیار ویژه رئیس‌جمهوری در امور اقوام و اقلیت‌ها، امیدهایی در دل منداییان ایران برای رفع تبعیض و حل مشکلات‌شان به وجود آمد.

در ابتدای این دیدار «گنزورا نجاح»، رهبر صابئین مندایی ایران، ضمن ابراز خرسندی از انجام این دیدار، خطاب به علی یونسی گفته بود: « شما را دل‌سوز خودمان می‌دانیم.» او در ادامه، ثبت انجمن، ثبت‌نام فرزندان منداییان در دانشگاه، توجیه مدارس خوزستان در برخورد با دانش‌آموزان مندایی، مجوز نام‌گذاری منداییان با نام‌های دینی و مشکل استخدام منداییان در ادارات دولتی را از جمله مهم‌ترین مشکلات جامعه صابئین مندایی در ایران ذکر کرده و اظهار امیدواری کرده بود تا این موارد محقق شوند.

ترمیدا «ساهی زهرونی» یکی از روحانیون مندایی است که به همراه گنزورا نجاح و جمعی از بزرگان به نمایندگی از صابئین ایران در ملاقات با علی یونسی حضور داشت. او در گفت‌وگو با «ایران‌وایر» از آن‌چه منجر به این شد که رسیدگی به امور منداییان و تحقق وعده‌های داده‌شده را غیرممکن بداند و ایران را ترک کند، سخن گفته است.

جامعه جهانی بهایی و خطر نسل‌کشی بهاییان ایران پس از انقلاب ۵۷

آزار و سرکوب بهاییان در ایران از آغاز ظهور این آئین در ایران آغاز شد اما با سر برآوردن جمهوری اسلامی، اشکالی نظام‌مند و مورد حمایت حکومت به خود گرفت. در سال‌های آغازین انقلاب جامعه جهانی از موج اعدام بهاییان در زندان‌های ایران چندان مطلع نبود اما با تلاش پیوسته نهادهایی همچون جامعه جهانی بهائی، توجه سازمان ملل و دیگر نهادهای بین‌المللی به وضعیت بهائیان در ایران جلب شد. مقاله زیر به رویدادهای این چهار دهه می‌پردازد و همزمان، سنجه‌های تعریف‌شده برای «نسل‌کشی» را در مورد آنچه بر بهاییان گذشت محک می‌زند.

اعتراض به ستمگر؛ پیام اعتصاب غذای کسری نوری از زندان عادل‌آباد

«کسری نوری»، وکیل و درویش گنابادی زندانی، که به تازگی به زندان عادل‌آباد شیراز تبعید شده، با انتشار پیامی صوتی از پیوستن خود به اعتصاب غذای سه روزه زندانیان سیاسی خبر داده و گفته است که این اعتصاب غذا تلاشی برای «اعتراض به ستمگر» و «آغازی برای قدم‌های بزرگتر» است.

نیلوفر بیضایی؛ تبعید، تبعیض، طنز تلخ پدر و داستان آدم‌هایی که حذف می‌شوند

«نیلوفر بیضایی»، نمایش‌نامه‌نویس و کارگردان تئاتر که در جوانی به دلیل داشتن عقاید متفاوت و خلاف سلیقه حکومت ایران مجبور به ترک کشور شد، تاکنون که نزدیک به چهار دهه از مهاجرتش می‌گذرد، امکان بازگشت به کشورش را نیافته است.

حضور یهودیان ایرانی در جنگ هشت‌ساله با عراق

در شهریور ۱۳۵۹ ارتش عراق به دستور «صدام حسین» به ایران حمله کرد و جنگی آغاز شد که هشت سال به درازا کشید. در طول این دوره نه تنها جامعه اکثریت مسلمان که بسیاری از اقلیت‌های دینی در ایران به صورت مستقیم یا غیرمستقیم تحت تأثیر این جنگ قرار گرفتند. یهودیان نیز از این قاعده مستثنی نبودند.