جنب و جوش سال نوی میلادی در خیابان مجیدیه تهران

این‌جا خیابان «مجیدیه» تهران است، یکی از محله‌های ارمنی‌نشین پایتخت. حال و هوای سال نو میلادی در محله‌های ارمنی‌نشین، مثل این خیابان و خیابان «میرزای شیرازی»، بیش از دیگر نقاط پایتخت به چشم می‌خورد. مراسم کریسمس برای مسیحیان ارمنی مانند سایر مسیحیان جهان، در روز ۲۵دسامبر برگزار نمی‌شود. آن‌ها روز ششم ژانویه را روز میلاد حضرت مسیح می‌دانند و مراسم کریسمس را برگزار می‌کنند. بنابراین، برای ارامنه جهان هنوز کریسمس فرا نرسیده است.
***

انواع تزیینات درخت کریسمس، کاغذ کادوهای سبز و قرمز با نقش‌های مربوط به کریسمس، بیسکوییت‌هایی شبیه کاج و شکلات‌هایی با تن‌پوش «پاپا نوئل» در مغازه‌ها کنار هم چیده شده‌اند. رهگذران زیادی آخرین پنج‌شنبه سال نو میلادی را این‌جا می‌گذرانند و خرید می‌کنند؛ از سبدهای شکلات تا چراغ‌های کوچک ریسه. 

«سارا»، فروشنده یکی از مغازه‌ها می‌گوید: «ماه گذشته مسلمانانی که دوست دارند آیین کریسمس را هم‌زمان با همه جهان برگزار کنند، بیشتر برای خرید آمدند. درخت کاج و تزیینات درخت و بیسکوییت‌های کریسمسی و شکلات‌های طرح نوئل بیشترین مشتری را داشتند اما در دو هفته اخیر بیشتر مشتری‌های‌مان ارمنی‌ها بوده‌اند. آن‌ها حدود دو هفته قبل از کریسمس خودشان، یعنی تقریبا بعد از ۲۵دسامبردرخت‌هایشان را برپا و تزیین می‌کنند چون کریسمس ارامنه روز ششم ژانویه است.» 

«والنتین» یکی از مشتری‌های مغازه است که یک سبد شکلات در دست دارد. او می‌خندد و می‌گوید: «هر سال کلی از دوستان مسلمانم روز ۲۵ دسامبر برایم پیام تبریک می‌فرستند اما نمی‌دانند که در چنین روزی ما جشن و مراسمی نداریم. معمولا همان روز یا یکی دو روز قبل  یا بعدش تازه درخت می‌گذاریم.» او حالا دارد هدیه‌های کریسمسی را که تهیه کرده است، به سارا می‌دهد تا برایش بسته بندی کند.

سارا می‌خندد و می‌گوید: «مقامات ایرانی هم این اشتباه را می‌کنند. چند باری دیده‌ام که تلویزیون نشان داده است روز ۲۵ دسامبر یکی از مسوولان به دیدن خانواده شهید ارمنی رفته‌اند و کریسمس را تبریک گفته‌اند.» 

مراسم سال نو میلادی ارامنه اما شبیه همه مسیحیان است. این مراسم ۱۲ شب در کلیساهای ارامنه در تهران هم برگزار می‌شود اما حضور غیر ارامنه در این کلیساها ممنوع است.

«آرش»، فروشنده یکی دیگر از مغازه‌ها می‌گوید: «بیشتر ارامنه درخت دارند و وسایل تزیین آن را هم از سال‌های قبل نگه می‌دارند. درخت مصنوعی را ۱۵ روز مانده به کریسمس‌ علم و با وسایلی که دارند، تزیین می‌کنند. مشتری‌های ما اغلب یا نوکیشان مسیحی هستند و یا مسلمانانی که در سال‌های اخیر به مراسم کریسمس و گذاشتن درخت علاقه‌مند شده‌اند.»

مراسم سال نو میلادی ارامنه اما شبیه همه مسیحیان است. این مراسم ۱۲ شب در کلیساهای ارامنه در تهران هم برگزار می‌شود اما حضور غیر ارامنه در این کلیساها ممنوع است.

او می‌خندد و می‌گوید: «جالب این جا است که اغلب‌ آن‌ها خبر ندارند که روز کریسمس ارامنه متفاوت است.» 

به گفته آرش، در سال‌های اخیر حضور مردم و جنب و جوش آن‌ها در روزهای منتهی به کریسمس و سال نو بیشتر و کاسبی آن‌ها هم بهتر شده است: «البته خیلی‌ها فقط برای تماشا می‌آیند اما باز هم خودش خوب است، انگار ما هم تکه‌ای از این جشن جهانی می‌شویم.» 

اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از آخرین اطلاعات منتشر شده در سایت آگاه شوید

دیگر خبرها

اخبار

پنهان‌کاری بزرگ رئیسی در دیدار با خانواده یک شهید مسیحی

روز ۳دی‌۱۴۰۰ «ابراهیم رئیسی» که در آستانه کریسمس به دیدار خانواده یک سرباز شهید مسیحی جنگ ایران و عراق رفته بود، گفت: «هر کسی که آماده باشد تا جانش را برای وطن، مردم و امنیت جامعه فدا کند؛ برای ملت ایران عزیز و محترم است. به همین دلیل شهدا مایه افتخار ایران و ایرانیان هستند.» این در حالی است که بیش از سه دهه پس از پایان جنگ، جمهوری اسلامی حاضر نشده که ده‌ها شهروند بهایی کشته‌شده در جبهه‌ها را شهید بنامد. همچنین، جانبازان و اسرای بهاییِ جنگ ایران و عراق نیز به رسمیت شناخته نمی‌شوند.

اخبار

تجربه یک مسیحی در مشهد؛ آخوندی که «مثل بلبل ارمنی حرف می‌زد»

«زندگی کردن در مشهد فاجعه است. شیعیان دوازده‌امامی هم در این شهر درست و حسابی نمی‌توانند زندگی کنند، از بس محدودیت برای همه چیز وجود دارد؛ وای به حال ما ارمنی‌ها.»

طنز شیرینی در کلامش دارد و این‌ها را با شوخ‌طبعی و لبخند می‌گوید. «هایک هوسپیان مهر»، یکی از شهروندان ارمنی ایرانی است که خانواده‌اش نسل‌ها است، ساکن خراسان رضوی و شهر مشهد هستند. او که به دلایل امنیتی ترجیح می‌دهد از نام مستعار استفاده کند، به «ایران‌وایر» می‌گوید: «ارمنی‌های مشهد بعد از انقلاب هم مهاجرت کردند و هم به حاشیه رانده شدند. پیش از انقلاب و حتی قبل از دوره پهلوی اول، ارمنی‌ها در ساختار جمعیتی و حکومتی مشهد پذیرفته شده بودند. در دوره پهلوی حتی ازدیاد جمعیت داشتند. رابطه ارامنه و مسلمانان هم در مشهد مسالمت‌آمیز بوده و از آزادی نسبی برخوردار بودند. آن‌ سال‌ها ارامنه در مشهد محل و منطقه معینی نداشتند؛ اما بیشترشان در محدوده ارگ و پشت باغ ملی زندگی می‌کردند. به گواه خاطراتی که از دیگران شنیده‌ام و شواهدی که بر جا مانده، اختلاف و تبعیض به لحاظ عقیده را تجربه نمی‌کردند؛ اما بعد از انقلاب همه چیز تغییر کرد.»

درباره ما

در این وبسایت اطلاعات مربوط به ادیان و مذاهب ایران گردآوری شده ودر درسترس شما قرار دارد. با مراجعه به فهرست و گزینه‌های سایت، به این اطلاعات دسترسی پیدا خواهید کرد. 

© Copyright Off-Centre Productions 2021