اطلس اقلیت‌های دینی ایران

در روز شنبه ۲۰خرداد۱۴۰۲، دومین جلسه دادگاه «حامی بهادری»، شهروند بهایی پس از هشت ماه بلاتکلیفی در شعبه پانزده دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی «صلواتی» برگزار شد.

سیمین صابری، دختر جوان شیرازی در آبان۱۳۶۱ دستگیر و هشت ماه بعد در ۲۸خرداد۱۳۶۲، به‌دلیل اعتقادات دینی خود همراه با ۹ باورمند بهایی دیگر، به دار آویخته شد.

در روزهای گذشته، ماموران کارگاه نجاری «کوروش مرادی» شهروند بهایی ساکن ساری را با وجود دارا بودن مجوزهای لازم صرفاً به دلیل اعتقادات مذهبی و تعطیل کردن محل کسب در یکی از روزهای اردیبهشت که هم‌زمان با یکی از اعیاد مذهبی بهاییان بوده، پلمب کردند.

همزمان با ادامه اعتراضات مردم زاهدان در جمعه هر هفته، «مولوی عبدالحمید»، امام جمعه اهل سنت زاهدان در خطبه‌های نماز جمعه این هفته، بدون نام بردن از شخص خاصی گفت: «اگر به جای شما بودم از صندلی‌ام پایین می‌آمدم و در کنار مردم می ایستادم و خودم را در اختیار مردم و عقلای قوم قرار می‌دادم».

بنا به گزارش رسیده به «ایران‌وایر»، در چند روز گذشته، چهار شهروند بهایی که در ارتباط با گورستان بهاییان تهران دستگیر شده‌اند‌، برای اعتراف اجباری در مقابل دوربین، تحت فشار بازجویان قرار گرفته‌اند.

اگر درباره موضوع اموات بهاییان و آزار و اذیت خانواده‌های بهایی از سوی ماموران جمهوری اسلامی در ماه‌های اخیر شنیده‌اید، گزارش حاضر شما را با جزئیات کمتر شنیده شده‌ای از رفتار حکومت ایران با بخشی از شهروندان آشنا می‌کند. اگر هم تاکنون در این باره چیزی نشنیده و نخوانده‌اید، روایت حاضر روایتی از ظلم کمتر شنیده‌شده از سوی حاکمان ایران است که باید ثبت و ضبط شود.

در روز اول آبان ۱۳۶۱، پاسداران انقلاب با هجوم به منازل بهاییان شیراز، ۳۸ تن از آن‌ها را بازداشت کردند. از جمله بازداشت شدگان، نصرت یلدایی، احمد یلدایی (همسر)، بهرام یلدایی (پسرش) و خانمی ۶۰ ساله به نام «ایران آوارگان» بود که در منزل یلدایی‌ها سکونت داشت.

وقتی صبح روز جمعه ۱۲ خرداد ۱۴۰۲، خانواده‌ی یکی از متوفیان بهایی که در روزهای گذشته بدون اطلاع آن‌ها توسط ماموران دفن شده، برای خواندن دعا و گذاشتن گل بر خاک عزیزشان به گورستان مراجعه کردند، به دستور فردی به نام «مسعود مومنی» درب اصلی گورستان بسته شده و به خانواده متوفی اجازه ورود داده نمی‌شود.