آیا تشکیل کلیسای خانگی از این پس جرم نخواهد بود؟

سازمان «ماده ۱۸» سندی را منتشر کرده که بر اساس رای بی‌سابقه‌ای که توسط دیوان عالی کشور صادر شده است، «تبلیغ مسیحیت و تشکیل کلیسای خانگی» نه جرم است و نه «تبانی برای برهم زدن امنیت کشور».

این رای برای ۹ تن از نوکیشان مسیحی محبوس در زندان اوین که نسبت به اتهامات خود و حکم صادر شده بر اساس آن اعتراض کرده بودند، صادر شده است.

یهودی ستیزی در ایران ؛ داستان تبعیض و نقض حقوق شهروندی

مهران براتی

در چهار دهه‌ حاکمیت جمهوری‌اسلامی در ایران، اقلیت‌های دینی، قومی و مذهبی با تبعیض‌های گوناگونی مواجه بوده‌اند. برخی از این تبعیض‌ها در قوانین و برخی در تفسیر مسئولان از قوانین و اجرا قابل پیگیری است. با نگاهی گذرا به وضعیت استان‌هایی که جمعیت اقلیت‌ها در آن‌ها بیشتر است و تفاوت سطح توسعه‌یافتگی در آن‌ها به نسبت دیگر استان‌ها، به‌سادگی می‌توان نشانه‌های این تبعیض را مشاهده کرد.

در چهارمین قسمت از برنامه لایو اینستاگرامی «ما ایرانیم»، با آقایان «مهران براتی» فعال سیاسی و «بهنام قلی‌پور» روزنامه‌نگار، درباره این تبعیض‌ها گفت‌وگو کرده‌ایم. «ما ایرانیم» عنوان لایو اینستاگرامی «ایران‌وایر» با موضوع اقلیت‌های مذهبی، دینی و قومی است. این برنامه هر شنبه ساعت ۱۹ به وقت ایران آغاز می‌شود. ایران‌وایر تلاش می‌کند با کمک کارشناسان، تصویر روشنی از آن‌چه در این سال‌ها بر سر اقلیت‌ها آمده، ارائه دهد.

کارگاه پوسترسازی در شیراز با هدف نفرت‌پراکنی علیه بهاییان

در پی اوج‌گیری آزار و فشار بر پیروان آیین بهایی در چند ماه گذشته در ایران که شامل صدور احکام حبس، بازداشت موقت، آغاز محکومیت، اخراج از محل کار، پلمب محل کسب، مصادره و فروش زمین‌های روستاییان بهایی و ممانعت از تحصیلات دانشگاهی بود، حکومت ایران با استفاده از امکانات رسانه‌ای و عمومی دشمنی و نفرت علیه شهروندان بهایی را هم افزایش داده است.

بازرسی منزل و احضار سعیده خضوعی، شهروند بهایی به دادسرا

بعدازظهر روز چهارشنبه ۲۴ آذر ۱۴۰۰، هشت مامور امنیتی با نشان دادن حکم، منزل پدر و مادر «ارسلان یزدانی»، شهروند بهایی را تفتیش کردند.
اقدام به بازرسی منزل در زمانی انجام شد که خانواده یزدانی در حال اسباب‌کشی بود و وسایل منزل در کارتن‌ها بسته‌بندی شده بودند.

تجربه یک مسیحی در مشهد؛ آخوندی که «مثل بلبل ارمنی حرف می‌زد»

«زندگی کردن در مشهد فاجعه است. شیعیان دوازده‌امامی هم در این شهر درست و حسابی نمی‌توانند زندگی کنند، از بس محدودیت برای همه چیز وجود دارد؛ وای به حال ما ارمنی‌ها.»

طنز شیرینی در کلامش دارد و این‌ها را با شوخ‌طبعی و لبخند می‌گوید. «هایک هوسپیان مهر»، یکی از شهروندان ارمنی ایرانی است که خانواده‌اش نسل‌ها است، ساکن خراسان رضوی و شهر مشهد هستند. او که به دلایل امنیتی ترجیح می‌دهد از نام مستعار استفاده کند، به «ایران‌وایر» می‌گوید: «ارمنی‌های مشهد بعد از انقلاب هم مهاجرت کردند و هم به حاشیه رانده شدند. پیش از انقلاب و حتی قبل از دوره پهلوی اول، ارمنی‌ها در ساختار جمعیتی و حکومتی مشهد پذیرفته شده بودند. در دوره پهلوی حتی ازدیاد جمعیت داشتند. رابطه ارامنه و مسلمانان هم در مشهد مسالمت‌آمیز بوده و از آزادی نسبی برخوردار بودند. آن‌ سال‌ها ارامنه در مشهد محل و منطقه معینی نداشتند؛ اما بیشترشان در محدوده ارگ و پشت باغ ملی زندگی می‌کردند. به گواه خاطراتی که از دیگران شنیده‌ام و شواهدی که بر جا مانده، اختلاف و تبعیض به لحاظ عقیده را تجربه نمی‌کردند؛ اما بعد از انقلاب همه چیز تغییر کرد.»

کنیسه عزرا یعقوب؛ زیبایی صد ساله یک نیایشگاه

در یک سوی عمارت پنجره‌های بلند با قاب‌های نیم‌دایره رو به حیاط باز می‌شود و در سوی دیگر قاب‌های نیم‌دایره‌ای به طاقچه‌هایی ختم می‌شود که تاریخ یهودیان در محله عودلاجان را در قالب قاب عکس‌های فراوانی به آغوش کشیده است. اینجا یکی از قدیمی‌ترین کنیسه‌های باقی‌مانده یهودیان در تهران است؛ کنیسه «عزرا یعقوب».

نشان تانیک

ایران را تمامی ایرانیان، فارغ از عقاید شخصی، دین یا مذهب‌ خود ساخته‌اند. خبرنگاران و شهروندخبرنگاران «ایران‌وایر» در مجموعه‌ای، چهره‌های برجسته اقلیت‌های دینی و مذهبی را معرفی می‌کنند. شما هم اگر با شخصیت‌های برجسته اقلیت‌های دینی آشنایی دارید یا داستان زندگی و خدمات آن‌ها را می‌دانید، با ایمیل [email protected] تماس بگیرید و روایت خود را با ما در میان بگذارید.