«اردشیر فنائیان»، شهروند بهایی ساکن سمنان، روز شنبه ١١مرداد۱۴۰۴ همراه همسر و کودک دو‌ساله خود برای گذراندن حکم یک سال تبعید، به شهرستان خاش در استان سیستان‌و‌بلوچستان نقل مکان کرد.

این شهروند بهایی پس از پایان حکم شش سال حبس در روز ۲۹اسفند۱۴۰۳ از زندان سمنان آزاد شده بود؛ درحالی‌که دو سال پایانی دوران محکومیت خود را در سلول به شکل انفرادی گذرانده بود.

یک منبع مطلع به «ایران‌وایر» می‌گوید: «حدود سه هفته بعد از آزادی، در روز ۲۶فروردین، ابلاغیه‌ای به‌دست اردشیر رسید که تا پنج روز دیگر برای اجرای حکم اقامت اجباری در خاش در استان سیستان‌و‌بلوچستان اقدام کند. پس از پیگیری‌های فراوان، اجرای حکم برای مدتی به تعویق افتاد تا او بتواند برای اجاره‌ خانه در شهر خاش اقدام کند و با‌توجه‌ به اینکه فرزندی دو ساله دارد، قبل از اقامت در خاش شرایط زندگی را فراهم کند.»

این فرد آگاه می‌گوید پیگیری‌های خانواده اردشیر فنائیان برای تعویق یا لغو حکم بی‌فایده بوده و «احمدی»، معاون دادستان سمنان، با پرخاش و کلمات نا‌مناسب، بی‌توجه به شرایط خانوادگی، فرزند کوچک و اوضاع جنگ، اردشیر را تهدید کرده و به او گفته است که «باید زودتر از این‌ها شما را به خاش می‌فرستادیم.»

یادآوری می‌شود اردشیر فنائیان و همسرش «گلرخ فیروزیان»، پیش‌تر هم سابقه زندان و بازداشت به‌دلیل اعتقادات دینی‌شان داشته‌اند. اردشیر فنائیان  از‌جمله کودکان بهایی است که در دهه ۶٠ در زندان به دنیا آمد و چند ماه نخست زندگی را، در زندان گذراند.