توران شهریاری (بهرامی) اولین شاعر زن زرتشتی و از اولین زنان وکیل در ایران عصر ۳۰ خرداد ۱۴۰۳ در سن ۹۰ سالگی در تهران درگذشت.

شهریاری که زاده ۱۳ آبان ۱۳۱۳ در کرمان بود، در دوران پیش از انقلاب در حوزه‌های مربوط به حقوق زنان فعالیت گسترده‌ای داشت و از اعضای بنیان‌گذار اتحادیه بین‌المللی زنان حقوق‌دان ایرانی بود که در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ خورشیدی در زمینه برابری حقوق زن و مرد در قوانین ایران فعالیت می‌کرد. این اتحادیه وابسته به بخش حقوقی سازمان ملل بود و ریاست‌ دائم آن را مهرانگیز منوچهریان برعهده داشت که او را به عنوان اولین سناتور زن ایران می‌شناسند.

زندگی خانم شهریاری پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ به دلیل سخت‌گیری‌های حکومت تغییر جدی کرد و او از آن پس بیشتر به عنوان یک شاعر زندگی را ادامه داد و آن‌چه به دانش حقوقی او مربوط می‌شد،‌ بسیار کمرنگ‌تر شد.

خانم شهریاری دو کتاب شعر با عنوان‌های «دیوان توران» و «مهر ایران» است. محمدابراهیم باستانی پاریزی،‌ مورخ کرمانی از سروده‌های او و زبان روانش در سرایش تمجید کرده است. اشعار خانم شهریاری نیز برنده جوایز متعددی در سطح بین‌المللی شده است.