مراسم خاکسپاری «کورش نیکنام»، نماینده زرتشتیان در مجلس و پژوهشگر زرتشتی که بهخاطر روایتهای منحصربه فردش از تبعیض قانونی و اجتماعی جوامع اقلیت بهویژه زرتشتیان شناخته شده بود، جمعه ۲۸ اردیبهشت۱۴۰۳ در آرامگاه زرتشتیان تهران برگزار شد.
****
در این مراسم خاکسپاری که با حضور تعداد قابلتوجهی از مردم در منطقه «قصر فیروزه» تهران برگزار شده بود، پیکر کورش نیکنام پس از اوستاخوانی و اجرای مراسم دینی مربوط به کفن و دفن، با آیین «چمر» (آیین ویژه سوگواری که همراه با نواختن موسیقی و دهل است و برخی آن را به دوران ایران باستان مرتبط میدانند) به آرامگاه ابدی بدرقه شد.
«سپنتا نیکنام»، برادرزاده کورش نیکنام که به دلیل جنجال های برخی اعضای شورای شهر یزد، عضویت او در این شورا با مشکل مواجه شده بود، گفت: «آنچه عمو کورش به همه ما یاد داد، شیوایی کلام و شجاعت بود. شاهد بودیم که او در دوران مجلس به یاوهگوییهایی شجاعانه پاسخ داد و همین نیز احتمالا سد راهش شد. اما او حاضر نشد کوتاه بیاید. او به ما یاد داد که ما برای دفاع از جامعه خودمان با کسی تعارف نداریم. قاطعانه دفاع می کنیم ولو اینکه به قیمت سوختن خودمان تمام شود.»
«اسفندیار اختیاری»، نماینده فعلی زرتشتیان در مجلس در این مراسم، شجاعت کورش نیکنام در روایت مشکلات اجتماعی، سیاسی و دینی را ستایش کرد.
کورش نیکنام در زمان نمایندگی دوره هفتم مجلس دو سخنرانی داشت که به گواه بسیاری موجب رد صلاحیتش برای شرکت در انتخابات مجلس دوره بعد شد.
کورش نیکنام در مجلس در سال ۱۳۸۴ در واکنش به سخنرانی «علی جنتی» که «بشر غیر از اسلام» را حیواناتی دانسته بود که «روی زمین میچرخند و فساد میکنند»، نامهای اعتراضی نوشت و آنچه دبیر وقت شورای نگهبان در مراسم «یادواره سرداران شهید» گفته بود را، توهین تلقی کرد.
نیکنام بهجز این، سخنرانیهایی در مجلس داشت که حتی در فضای باز دوران اصطلاحات، درونمایهای متفاوت با روال عادی داشتند.
نیکنام در خرداد۱۳۸۶ در نطق پیش از دستور، از لزوم بازگرداندن نشان شیروخورشید سرخ به جای هلال احمر، نشان فعلی سازمانهای امداد ایرانی صحبت کرده بود. پس از آن، سخنان او به عنوان طرفداری از نظام پادشاهی تعبیر شده بود.
بعد از پایان دوران نمایندگی و اقامت در فرانسه، کوروش نیکنام در گفتوگو با با رسانههای داخلی و خارجی تلاش میکرد بخشی از مشکلات جامعه زرتشتیان ایران از گذشته تا امروز را روایت کند.
از جمله، او در آخرین کتابش با عنوان «گلبانو»، تبعیض تاریخی که بر جامعه زرتشتیان روا داشته میشده را روایت کرده است.
