صدها تن از فعالان حقوق بشر و نهادهای بینالمللی در بیانیهای جدید، با انتشار گزارشی تحت عنوان «بیگانگان: خشونت چند وجهی علیه بهاییان در جمهوری اسلامی ایران» اقدامات خشونتبار و تبعیضهای سیستماتیک علیه بهاییان ایران را محکوم کردند.
چهار ماه از انتخاب «مسعود پزشکیان» بهعنوان نهمین رییسجمهور ایران در جمهوری اسلامی میگذرد. پزشکیان احقاق حقوق همه مردم ایران فارغ از نژاد، قومیت، مذهب و اعتقاد را، ازجمله رویکردهای اصلی دولت خود عنوان کرده است. او در سفر خود به نیویورک برای شرکت در اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل، بار دیگر تاکید کرد که ایران برای همه ایرانیان است.
هنرمندان بهایی در چهار دهه گذشته همواره تحت آزار و سرکوب حکومت قرار داشتهاند. با تشدید فشارها بر شهروندان بهایی از سال ۱۴۰۱، «موسیقی» بهعنوان یکی از اتهامات بهاییان در دادگاههای انقلاب مطرح شده و تعداد زیادی از شهروندان بهایی بهخاطر تدریس یا اجرای موسیقی، محکوم شدهاند.
گروهی هجده نفره متشکل از گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد و کارشناسان کارگروههای این سازمان با انتشار نامهای مشترک، جمهوری اسلامی ایران را بهدلیل افزایش حملات اخیر علیه زنان بهایی ایران مورد سرزنش قرار دادند.
«حمیدرضا کریمی»، دادستان کرمانشاه اعلام کرده است حکم اعدام «آروین قهرمانی»، شهروند یهودی در کرمانشاه که متهم به قتل عمد بود، با پافشاری اولیای دم برای اجرای حکم به اجرا درآمد.
شعبه اول دادگاه انقلاب بابل دو شهروند بهایی به نامهای «نیوشا بدیعی ثابت» و «سوزان عید محمدزادگان» را به زندان و مجازاتهای تکمیلی محکوم کرد.
شعبه یک دادگاه انقلاب اصفهان، ۱۰ زن بهایی را بهاتهام «فعالیت تبلیغی و آموزشی انحرافی مغایر با شرع اسلام از طریق ترویج و آموزش عقاید بهایی»، مجموعا به ۹۰ سال حبس و جریمه نقدی محکوم کرد.
برخوردهای امنیتی یا قضایی و نفرت پراکنی، دو روش مرسوم در تاریخ ۴۵ ساله جمهوری اسلامی برای تحت آزار و فشار قرار دادن شهروندان بهایی است. در دو هفته گذشته، علیرغم شرایط خاص در کشور که ناشی از بحران فزاینده با اسراییل و بالا گرفتن احتمال حمله آن کشور به ایران است، بهاییان همچنان با برخوردهای امنیتی- قضایی و نفرتپراکنی روبهرو بودهاند و حتی اماکن مذهبی آنها در اسراییل، تهدید به حمله نظامی از سوی جمهوری اسلامی شده است.
هانیبال در این گفتوگو با ایران وایر از زندگی متفاوتش به عنوان یک هنرمند مسیحی میگوید؛ از برخوردهای امنیتی و بازداشتهایی که به عنوان «یک موزیسین مسیحی» باید تحمل میکرد و کابوسهایی که سالها بعد، در آمریکا هنوز همراهش بودند. او عضوی از جامعه آشوری ایرانی، قدیمیترین مسیحیان ساکن ایران است و این گفتوگو به جز زندگی شخصی او خلاصهای از دغدغهها و شرایط زندگی آشوریان ایرانی را نیز روایت میکند.