آغاز محکومیت ۴شهروند بهایی در زندان وکیل آباد مشهد
صبح روز سهشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۰، چهار شهروند بهایی به نامهای «نغمه ذبیحیان»، «نیکا پاکزادان»، «نکیسا حاجیپور» و «ساناز اسحاقی» جهت اجرای محکومیت به زندان «وکیلآباد» مشهد منتقل شدند.
درخواست ۴۴ چهره دانشگاهی بینالمللی برای آزادی تورج امینی، پژوهشگر بهائی
دو انجمن دانشگاهی بینالمللی و ۴۴ چهره علمی جهان در نامهای سرگشاده به دولت ایران به بازداشت تورج امینی، پژوهشگر بهائی و تاریخنگار دوران قاجار و پهلوی اعتراض کردند.
این اساتید دانشگاهی، آزار و شکنجه آقای امینی را صرفا به دلیل اعتقادات مذهبی و جلوگیری از کارهای علمی ارزشمند او را، نقض آشکار حقوق اساسی بشر شمردهاند که ایران بر اساس قوانین بینالمللی به آن متعهد است.
دو شهروند بهائی برای اجرای حکم به زندان بندرعباس منتقل شدند
بعد از ظهر روز شنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۰، دو شهروند بهائی به نامهای مارال راستی و مهناز جاننثار(پورمرادیان) جهت اجرای حکم، خود را به زندان بندرعباس معرفی کردند.
پنج شهروند بهائی به زندان مشهد احضار شدند
نخستین روز بعد از تعطیلات نوروزی، پنج شهروند بهائی به نامهای «نغمه ذبیحیان»، «نکیسا حاجی پور»، «نیکا پاکزادان»، «فرانه دانشگری» و «ساناز اسحاقی» جهت اجرای حکم به زندان وکیلآباد مشهد احضار شدند.
خیابان سیتیر نماد همزیستی دوستانه مذاهب
خیابان «سی تیر» تهران که پیش از انقلاب خیابان «قوام السلطنه» نام داشت را می توان نماد عینی همزیستی مسالمت آمیز و دوستانه ادیان در ایران دانست. این خیابان که حدود سه کیلومتر طول دارد، چندین مسجد مسلمانان، کنیسه یهودیان، کلیسای مسیحیان و آتشکده زرتشتیان را در خود جای داده است. این مکان های مذهبی از ده ها سال قبل در این خیابان ساخته شده و در همه این سال ها فعالیت کرده اند.
فریبا مسلمان شد؛ همه اموال پدر را به ارث برد
در صورت گرویدن یکی از وارثان متوفی که اهل یکی از اقلیت های دینی بوده، به دین اسلام، تقسیم ارث چگونه صورت می گیرد؟ صدرا مانی، حقوقدان در این بلاگ پرونده یکی از موکلین خود را بررسی کرده و به این سوال پاسخ می دهد.
خاطرات دانش آموزان زرتشتی، مسیحی و بهایی از دروس تعلیمات اسلامی
بچههای کلاس برای رسیدن روز پنجشنبه لحظهشماری میکنند. یکی قرار است موهایش را تیغ ماهی ببافد و دیگری قرار است پیراهن آستین پفی صورتیاش را بپوشد. بچهها کارت دعوتهای کاغذی را از مهسا گرفتهاند و جلوی گزینه با کمال میل دعوتت را میپذیرم، تیک زدهاند. آزیتا اما فقط شنونده است، موهای تیغ ماهی و پیراهن صورتی را برای همکلاسیهایش تصور کرده، او به مهمانی تولد دعوت نشده. دیروز مهسا جلوی همه به آزیتا گفته: «ما تو رو دعوت نکردیم، چون مسلمون نیستی. مامانم گفته ما نمیتونیم غیر مسلمون تو خونهمون راه بدیم.»
روایت تبعیض دینی: حتی نمیتوانستم نام مندایی داشته باشم
منداییان، یکی از اقلیتهای دینی کمتر شناختهشده در ایران هستند که طبق قوانین جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته نمیشوند. نه میتوانند نام مندایی خود را ثبت کنند، نه اگر بگویند مندایی هستند، استخدام میشوند. منداییان مجبور میشوند برای رفتن به دانشگاه گزینه «مسلمان» را انتخاب کنند. عدهای از آنها نیز از فشار، دروغ و هویت دوگانه تحمیلی به تنگ آمدهاند و مهاجرت کردهاند. این روایت یکی از ایرانیان مهاجر مندایی است که در کشور خود به رسمیت شناخته نشد.
طلافروشان مندایی از تبعیض میگویند: متهم میشویم و امکان دفاع نداریم
یکی از راههایی که حکومتهای ایدئولوژیک به کار میگیرند تا «غیرخودی»ها را تحت فشار بگذارند، ایجاد محدودیتهای اقتصادی است. از مصادره اموال یهودیان در ابتدای حکومت نازیها در دهه ۱۹۳۰ آلمان، تا اخراج بهاییان از مشاغل دولتی در ابتدای حکومت جمهوری اسلامی، همه ریشه در یک نگرش دارند: تلاش برای تضعیف اقلیتها و به زانو درآوردن آنها.
اما تلاش برای تضعیف اقلیتها تنها به اقدامات سیستماتیک حکومتها مربوط نمیشود. در فضای دگرستیزی، امکان سوء استفاده ماموران دونپایه نیز فراهم میشود تا با منافع شخصی بر اقلیتها فشار بیاورند؛ بدون آن که مورد پرسش و تعقیب قانونی قرار بگیرند.
برخی ایرانیان مندایی که اغلب مشاغل آزاد دارند، در گفتوگو با «ایرانوایر» از این فشارها روایت کردهاند.
دولت خاتمی و فریب جامعه جهانی درباره حق تحصیل بهاییان
ممنوعیت بهاییان از تحصیل در دانشگاههای ایران، سابقهای به قدمت نظام جمهوری اسلامی دارد. با این حال، این ممنوعیت را میتوان به دو دسته تقسیم کرد: قبل و بعد از سال ۱۳۸۳.
تا پیش از آن، بهاییان نمیتوانستند در جلسه کنکور شرکت کنند. اما دولت «محمد خاتمی» راهی جدید را انتخاب کرد تا فشار را بر حکومت اسلامی کاهش دهد.
در بخشی از اسناد گزارشی که پیش رو دارید، نامه مشاور محمد خاتمی خطاب به او آمده است که مینویسد بهاییان در جامعه بینالملل به سخنان خاتمی درباره جامعه مدنی و حقوق غیرمسلمانان اشاره و استناد میکنند.
راهحل دولت وقت؟ اجازه شرکت در کنکور، اما راه ندادن به دانشگاه با بهانه «نقص در پرونده!»