این درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمی‌شود؛ اقلیت‌های دینی در سینما

معمولاً در ایران از پیروان ادیان دیگر، به جز اسلام، به عنوان «اقلیت‌های دینی» یاد می‌شود شامل ایرانیان ارمنی، مسیحی، یهودی، زرتشتی، بهایی، آشوری و نوکیشان. اما آیا استفاده از چنین عبارتی برگرفته از گفتمان مسلط و برتری‌جویانه حکومت اسلامی در ایران نیست و باعث به حاشیه راندن بخشی از هم‌وطنان ما نمی‌شود؟

یک زندگی در زندان؛ روزگار اردشیر فنائیان، شهروند بهایی

«اردشیر فنائیان»، زندانی عقیدتی، ۱۰اردیبهشت، ششمین سال زندان خود را در زندان سمنان آغاز می‌کند. اردشیر در زندان سمنان به دنیا آمد و با گذشت چهار دهه، او در‌حال‌حاضر در همان زندانی است که نوزادی خود را در آن گذرانده است. گزارش زیر، روایتی از تبعیض و آزارهای وارده بر این شهروند بهایی در وطنش به نام ایران است.

تئاتر همزیستی مسالمت‌آمیز؛ نقش نمایندگی اقلیت مذهبی در مجلس برای رفع تبعیض

این روزها که بحث حجاب و تبعیض داغ است، اقلیت‌های ایرانی تبعیض مضاعفی را تجربه می‌کنند. آن‌ها باید به قاعده‌ای به نام حجاب تن بدهند که اصولا باوری به آن ندارند و از طرفی دیگر، امکانی برای رسیدن به حقوق‌شان از مسیرهای قانونی مثل نمایندگی مجلس شورا پیش‌رو ندارند. به جز این‌ها،‌ اگر چنان‌که این‌ روزها شاهدش هستیم، در حین دستگیری آسیبی ببینند، «دیه‌» آن‌طور که باید شامل‌شان نمی‌شود و امکان احقاق حق برای آن‌ها وجود دارد.

من این‌جا ریشه در خاکم؛ نقش اقلیت‌های دینی در تاریخ سینمای ایران

مجموعه‌ تلویزیونی مستندی با عنوان «راز آرماگدون» به کارگردانی «سعید مستغاثی» و تهیه‌کنندگی «رضا جعفریان» ساخته و در اردیبهشت سال ۱۳۷۸ از شبکه‌های صداوسیمای جمهوری اسلامی پخش شد. قسمت چهارم این مجموعه با عنوان «پروژه اشباح»، به نفوذ «صهیونیسم» و «بهاییت» در رسانه‌ها می‌پردازد و در بخش بازخوانی تاریخ سینمای ایران، عنوان می‌کند که سینمای کشور در آغاز توسط صهیونیست‌ها و فراماسون‌ها شکل گرفته است و اولین سالن‌های سینما به دست فارغ‌التحصیلان مدارس صهیونیستی «آلیانس»، اتحادیه‌ی جهانی اسراییل به وجود آمده‌اند.